آن کس که تو را ندارد، چه دارد؟

و آن کسی که تو را یافته است، چه ندارد؟....

خورشيد اسمانت گرمايي ندارد .........ابرهايت هم باراني ندارد........گل هاي شكفته هم بويي ندارد......... زمين را .... اسمان را .... كوه و قمر را .... چه شده؟.......... هستي ات در چنبره ي چيست؟.......... مي خواهم افتاب ديگري در دلم بكارم / باراني در صدف چشم هايم ..... در پس ان بي كرانه ي اقيانوس........ و لحظه ها را در دو دستم جاي دهم .... شايد گرمي افتابت را پيدا كنم ... شايد نوازش قطره هاي بارانت را با شانه هايم احساس كنم .... معجون خنده را در قرص زيباي روي كسي نمي بينم ........ چرا خنده ها تلخ شده اند؟ ..... شيريني اش كجاست؟.... پ

اينكه اسمان ابي دوست ندارد او هم گلايه دارد اينكه خورشيد گرما دوست ندارد او هم گلايه دارد اينكه ابر روي سياهي دارد

^{فيلسوفان و دانشمندان گفته اند:"نوروز روز نخستين افرينش است كه اورمزد دست به خلقت جهان زد و شش روز در اين كار بود و ششمين روز خلقت جهان پايان گرفت و از اين روست كه نخستين روز فروردين را هورمزد نام داده اند و ششمين روز را مقدس شمرده اند." نوروز آيين رفاقت را نگاهباني مي كند كه باور كنيم قلب هامان جاي حضور دوستانمان هستند.}

اي با وفا حالا از كنارم مي گذري و نگاهم نمي كني ... همين كه به ما ميرسي حساب مان جدا مي شود ... بي معرفت رسم زمانه اين نبود ... حالا كه شيفته ات شدم تركم مي كني؟... دلم به اين خوش بود كه رسم وفا را از تو آموزم ... حالا به جاي اين كه بگويم "رسم وفا از غم نياموزم چرا/غم با همه بيگانگي هر شب به ما سر مي زند " ... بگويم "غم هم به من وفا نكرد رسم وفاداري كجاست؟/ غم هم با آن همه بيگانگي مغرور غم ها مي شود"؟؟؟....

دفترم را باز می کنم عاشقانه ورق می زنم و می خوانم ... دیوانه نشسته و فریاد می زند :نخوان نخوان دفترت را وارونه گرفته ای برایم نخوان لبخندی می زنم و ادامه می دهم ... موج ها هم با من هم نوا می شوند چه زیبا زمزمه می کنند ریتم قشنگ تر می شود دیوانه دوباره فریاد می زند نخوان دلم می گیرد می گویم:بهانه می آوری ... و فریاد میزنم : چطور نخوانم ؟... دریا زیبا می نوازد ... دیوانه سرش را پایین می اندازد و می رود ... دریا موج ها را به سمتش می کشد دیوانه پاهایش می لرزد ... پیشانی بر خاک میزند و ... عاشق را می یابد دیوانه عاشق را می خواند موج و دریا هم با او... عجب شور و غوغایی می شود در

بذار زیر سکوت شب آسمان بشنوم لالایی ماه را بذار حس کنم گردون فلک را جهان بدون رنگ را بذار بشکند طلسم رهایی u200dسکوت ناب تنهایی بذار جون بگیرد نگاه زمین به رسم وفاداری بی دلیل بذار قاصدک برقصد تو قلب زمین تا شود مست حس نیستی بذار بشکافد آتش سینه ی امواج دلش را بذار خط خطی کنم آسمان را تا بفهمد نیستی ام را بذار غرق هستی شوم بی خودانه به رسم محنت عاشقانه

صدایم می کنی...

گریه می کنم

نگاهم می کنی...

گریه می کنم

گریه می کنی...

احساست می کنم

آرامم می کنی...

غرق تو می شوم

فرياد زمان لحظه هايم را مست خود مي كند

گذشته بيداري تلخ قصه هايم را خواب مي كند

وزمين در شوق رسيدن به آخرين لحظه ها شتاب مي كند

آدمي آن دور ها فرياد مي زند: لحظه ها مرا جا گذاشته اند...

و زمانه نمي فهمتش و چرخش اش را تندتر مي كند

و دل در آفاق مي بندد و دلبري مي كند...

دلم گرمه دستاته خــــــــــــــــــــــــــــــدا...

دلم ميگيره به وقت دعــــــــــــــــــــــــــــا...

دلم فقط با تو ميشه آشنـــــــــــــــــــــــا...

خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدا...